Palisady należą do najczęściej stosowanych metod zabezpieczania wykopów w budownictwie, zwłaszcza tam, gdzie występują trudne warunki gruntowo-wodne lub bliskie sąsiedztwo istniejącej zabudowy. Ich zadaniem jest przejęcie parcia gruntu oraz wody, a także zapewnienie stabilności ścian wykopu na czas prowadzenia robót ziemnych. Rozwiązania tego typu są projektowane indywidualnie w oparciu o dokumentację geotechniczną i parametry gruntu, co pozwala dobrać odpowiednią technologię wykonania pali oraz ich rozmieszczenie. W praktyce palisady mogą pełnić funkcję zarówno tymczasowego zabezpieczenia, jak i stałego elementu konstrukcyjnego, na przykład ściany oporowej lub części fundamentu obiektu.
Palisady, w tym palisady wiercone, tworzy się z szeregu pionowych pali, które są zagłębiane w gruncie w odpowiednich odstępach lub w układzie zachodzącym na siebie, w zależności od wymagań projektowych i potrzeby uzyskania szczelności konstrukcji. Elementy te współpracują ze sobą, tworząc zwartą ścianę zdolną do przenoszenia obciążeń poziomych wywołanych naporem gruntu i wód gruntowych. W zależności od warunków technicznych mogą to być pale styczne, w których pozostają niewielkie przerwy między elementami, albo pale sieczne, gdzie jeden pal częściowo przecina drugi, zapewniając większą szczelność przegrody.
Pale stanowiące podstawowy element palisady wykonuje się najczęściej z betonu zbrojonego stalą, czyli żelbetu, który łączy wysoką wytrzymałość na ściskanie z odpornością na zginanie i działanie sił poziomych. W praktyce stosuje się technologie wiercenia, takie jak metoda CFA, polegająca na wykonywaniu otworu świdrem ciągłym i jednoczesnym wypełnianiu go mieszanką betonową, co pozwala uzyskać jednorodny i trwały element konstrukcyjny bez konieczności stosowania dodatkowych rur osłonowych w standardowych warunkach.
W bardziej wymagających sytuacjach, na przykład przy skomplikowanych warunkach gruntowych, mogą być wykorzystywane również mikropale, które dzięki mniejszej średnicy i dużej głębokości posadowienia skutecznie wzmacniają podłoże oraz zwiększają nośność całego układu zabezpieczającego wykop.
Podsumowując, palisady do zabezpieczania wykopów wykonuje się z pionowych pali osadzanych w gruncie przy użyciu specjalistycznych technologii wiertniczych, a ich głównym materiałem konstrukcyjnym jest żelbet, niekiedy uzupełniany rozwiązaniami w postaci mikropali. Odpowiednie rozmieszczenie i połączenie pali pozwala stworzyć stabilną, a w razie potrzeby także szczelną przegrodę, która chroni wykop przed osunięciem gruntu i napływem wody. Dobór technologii oraz materiałów zależy od warunków gruntowo-wodnych i charakteru inwestycji, dlatego każda realizacja wymaga indywidualnego projektu, który zapewni bezpieczeństwo prac budowlanych i trwałość konstrukcji.